Filosofie

Het concept van het gezondheidscentrum werd eind jaren tachtig in Almere-Haven voor het eerst in Nederland in de praktijk gebracht. Het van oorsprong Deense initiatief ontmoette in de rest van het land aanvankelijk enige scepsis. De spelers binnen het zorgveld in de regio Deventer erkenden relatief vroeg de meerwaarde van de gezamenlijke huisvesting. Elders in het land zijn de voordelen van het concept inmiddels ook ontdekt.

De eerstelijnszorg wordt alom aangemerkt als zeer belangrijk. Negentig procent van de zorgvragen onder de mensen, vindt een oplossing in de eerste lijn. Door het inrichten van gezondheidscentra is het mogelijk om de kwaliteit en bereikbaarheid van eerstelijnszorg te optimaliseren. Zo kunnen de mensen langer zorg ontvangen dicht bij huis en hoeven zij minder snel naar een ziekenhuis te worden verwezen. Het ziekenhuis kan hierdoor met minder bedden toe.

In de toekomst zullen de mensen met een zorgvraag ook langer thuis kunnen blijven dankzij technische oplossingen als bijvoorbeeld telezorg. Wanneer desondanks toch fysieke zorg moet worden verleend, kan deze in de wijk of buurt worden verstrekt door een eerstelijns medisch centrum in de wijk. In de nabijheid van de nieuwe ELS centra worden veelal ook zorgwoningen gebouwd voor ouderen en chronisch hulpbehoevenden. Dankzij dergelijke voorzieningen kunnen ook zij langer in de eigen woonwijk blijven wonen.

Parallel aan het veranderde bewustzijn rond eerstelijnszorg is een nieuwe beroepsopvatting waarneembaar bij zorgaanbieders. Huisartsen en fysiotherapeuten werken steeds vaker parttime, samen met een praktijkgenoot. In zo’n situatie is een praktijk aan huis minder ideaal. Het gezondheidcentrum vormt een prima oplossing. Voor cliënten is het bovendien een ankerpunt, waarmee voor een lange periode het zorgniveau is gewaarborgd in een wijk, dorp of stad.

Het bundelen van diverse vakgebieden biedt bovendien de mogelijkheid tot intercollegiaal overleg en taakdifferentie. Zo neemt de kwaliteit van de aangeboden zorg toe. In toenemende mate slaan de diverse zorgverleners hun handen ineen en maken multi-disciplinaire zorgketens, waarbij een patiënt een specifiek stuk zorg uit de totale zorgketen rondom het desbetreffende ziektebeeld. Denk hierbij bijvoorbeeld aan diabeteszorg en rugklachten. In ieder centrum van ELS is een oefenzaal gerealiseerd. Zo kunnen diverse groepen patiënten dicht bij huis werken aan herstel.